ayakçı

kâseci, çanakçı, II I, 296

Divan-i Luqat-i it-Türk Dizini. 2009.

Look at other dictionaries:

  • ayakçı — is. 1) Ayak işlerinde kullanılan kimse 2) Bir iş süresince tutulan hizmetçi Bütün ayakçılar, başta parkın kiracısı, kaymakam beyin masasına pervane. T. Buğra 3) Gezici satıcı, çerçi 4) Otobüs terminallerinde yolcuyu kendi şirketinden bilet almaya …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ayakçılık — is., ğı Ayakçı olma durumu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.